gecə dənizə girmək

1. deyilene göre olduqca maraqlı şeydi. düzü yoxlamağa risk etmemişem.

2. seher saat 6"da ve ya gece 23'den sonra denize girmeyin öz lezzeti var.gece,adrenalin artışına meruz qalır beden.suyun,soyuqlaşmağa meyl etmesi rahatçılıq adına bedenin dincelmesine şerait yaradır.

3. dalğalı su qaranlıx hava. denizde de heç kim yox. yaşamışam bu duyğunu, insanı çox xoşbext eliyir. tek eksik olan yağış idi. denizdeyken yağış yağanda ciddi zor olur.

4. götü dona-dona evə qayıtmaq ya da ki güjdü xəstələnmək üçün yaxşı variyantdı

əlaqəli xəbər

FHN: İyulun 27-si və 28-də dənizə girmək təhlükəlidir

Şənbə Premyer Liqa oyunlarının Sportscene xülasələrini izləyin hamısı →

5. ürkütücü olan hereket, ayağının altındakı yosunun deniz atı ola bileceyine inandığın veziyet.

6. çox yaxın olan dostlarla qarajda oturub məclis edirdik. səbəbkarlar əsgər gedəcək qardaşım və bir dostumuz idi. nəysə. çox içdik. yanımızda olan və olmayanlara da. bəzilərinə zəng etdik, danışdıq. edə bilmədiklərimizi içimizdə yad etdik. məclis sonlarına yaxın yenə müzakirələrimiz başlamışdı. sona çatandan sonra mən və mənim kimi plansız və o an ağlımıza gələni edənlərlə qərara aldıq ki, gedək dənizə. saat 2-ə işləyirdi. etiraz edənlər oldu, risk edə bilməyənlər. amma çifayda. getməliydik. taxi çağırdıq, sürücü ilə danışdıq ki, bizi gözləyərsən orda, girib-çıxarıq. yola düşdük. içkinin verdiyi zövqlə başımı pəncərədən çıxardım. maşın sürətli getdiyindən külək möhkəmcə üzümə dəyirdi. təxminən 1 həftə əvvəl 1.5 ildir uzatdığım saçlarımı gecə saat 2-də ani bir qərarla dibindən kəsdim. bütün yorğunluqlarımı, kədərlərimi, illərdir yığılıb-qalan neqativlik hissini saçlarıma yığıb dibindən yox elədim. the wall filmində pink-in etdiyi kimi bir növ. sanki biraz rahatlamışdım və dəyişmişdim. amma elə deyilmiş. o hislər içimdən çıxmayıbmış. maşında başımı pəncərədən çıxarıb gedərkən, sanki külək bütün keçmişimi və necə insan olduğumu və ya olmaq istəmədiyimi şillə kimi üzümə vururdu. amma çox möhkəm. bütün uşaqlıq, yalnızlıq, kədər, yığılıb qalan və bəsləndiyim neqativliyi. hamısı gözümün önündən keçirdi. hiss etdiyim peşmançılıq idi. ancaq peşmançılıq hiss etmirdim. çünki, bütün bunları özüm etmişəm və səhv-doğru qərarı özüm vermişəm. ancaq artıq belə davam etmək istəmirdim. çünki, bu məni yorur və içimdə daim tüğyan edən kədər hissini sönməyə qoymurdu. bu isə düzgün fikirləşməyə mane olur və səbirsiz, tələsik qərarlar verməyimə səbəb olurdu. həmişə. bir növ qısa müddət ərzində nəyinsə baş verməyinə və içimdəki bu hissi basdırmağa kömək edəcəyini düşünürdüm. amma yalnız özümü aldadırmışam. bütün bunlar məni sadəcə dibə çəkirdi. sonsuzluğa. maşın dənizə yaxınlaşırdı artıq. ətrafda polisin olmadığına əmin olduqdan sonra əraziyə daxil olduq. məlum, karantin dövrüdür. maşının altı alçaq və yol da daş-kəsək olduğundan sürtürdü. arxadakı adamlarla birlikdə düşüb piyada getməyə qərar verdik. gedərkən torpağa hər ayaq basdığımda bu gecənin və bundan sonrasının fərqli olacağını hiss edirdim, görürdüm. hər addımda. artıq dənizin o meditasiya effekti verən sakitləşdirici və yüngül dalğa səsləri gəlirdi. sahilə çatdıqda durub biraz seyr etdim. gecə doğurdan möhtəşəm bir zaman dilimidir. insanın özü olduğu bir zaman dilimi. əslində necə olmalı olduğunu və ya istədiyini düşündüyün bir zaman dilimi. göydə ulduzlar və xəfif buludlar, dənizin ucsuz-bucaqsız möhtəşəmliyi və səsi, gecənin zil qaranlığı da bunu tamamlayırdı. paltarları soyunub suya tərəf getdik. sahil tərəf daşlıq və sürüşkən olduğundan hamımız yıxıldıq və deyəsən barmağımı əzmişəm. indi çox vecimə də deyil. yıxılan vaxtı gülümsəyirdik onsuz. suya girəndən sonra, sanki dəniz yeni mən və sahil də köhnə mən idi. və getdikcə köhnə mən-dən uzaqlaşırdım. hər şeyi arxada qoyurdum. amma bütün hər şeyi. hisləri, özümü, kədəri, neqativliyi, yalnızlığı. hər dəfə üzdükcə keçmişi xatırlayır və suya girəndə onları təmizləyirdim özümdən. vikingsdə rahibin ragnarı müqəddəs xaç suyuna salması kimi. düşündükcə dərindən hər şeyi mənasız və robotlaşma kimi gəlirdi. sanki, nəyisə etmək və ya demək xətrinə demək kimi. təbiətin möhtəşəmliyindən və sonsuz göy üzündən zövq alırdım. uzanıb dayanmadan qaranlıq səmanı seyr edirdim. gecə doğurdan da möhtəşəmdir. və bu möhtəşəmliyi zövq alaraq izləyərkən, artıq dəyişdiyimi və köhnə məni suya qərq etdiyimi və bədənimdən çıxdığını hiss edirdim. sudan çıxmaq vaxtı idi artıq. sahil isə köhnə mən yox, yeni mən idi artıq. dəniz isə neytral olub, qərar verdiyim zona. üzərək sahilə doğru yaxınlaşırdım. ayıq idim onsuz. içki çox tutmur. amma bu daha fərqli idi. ayılmışdım. 27 il davam edən yorucu yuxudan ayılmışdım sanki. öz daxili mübarizəmi anlayırdım. özümü qəbul etmişdim. artıq heç bir şey əvvəlki kimi olmayacaq. dəyişdiyimi hiss edirdim. sahilə çıxarkən və maşına doğru addımlayarkən beynimdə bu mahnı

(youtube:

)

gedirdi. üzümdə isə anın verdiyi xoş bir təbəssüm. evə gəldikdən sonra buz kimi soyuq su ilə duş alaraq bunları özümə daha möhkəm həkk elədim.

gecə dənizə girmək

Yalnız deyilsən!